2009/02/25

STALINGRADO


Aritzek II. Munduko Guerra eta erresistentziaren gaia gogoko duela aprobetxatuz, aurreko astebukaeran ikusi nuen filmea komentatuko dizuet. Aspalditik ikusi nahi nuen pelikula hau eta Valkyria ikusi ondoren animatu nintzen eskuratzen.

Guerra Handiaren amaierako kronologia, alemaniarren ikuspegitik, pelikulen bitartez irudikatu nahi izanez gero, hau izango zen ordena: Stalingrado, Valkyria eta El Hundimiento. Hiru pelikulek merezi dute intereres historikoagatik gutxienez.

Stalingrado filme gogorra da, luze samarra (abisua), giro gaixotia iraizten du, gerraren (eta bereziki episodio honen) krudeltasuna erakusten du eta lehen aipatu dudan bezala soldadu soil horien ikuspuntutik. Batzuk suberrealistatzat jo dituzte istorio honen eskena batzuk baina zer da suberrealistagoa guda baino?

Beraz, pelikula interesgarria da gaia oso gustukua baduzue baina ez itzazue galeriarako kontzesiorik espero.

2009/02/22

RESISTENCIA


Film honekin aldiz kontrakoa gertatu zait, gutxiago espero nuen Daniel Craig-en pelikulaz, egia esan tipo honek egiten dituenak ez naute gehiegi erakartzen, baina tira, historioa interesgarria zirudien eta ikustera animatu nintzen. Bielorrusian kokatzen da, bigarren mundu gerran, familia judutar batetako anaiek nazien kontrako erresistentzia hasten dute basoan izkutatuta, pixkanaka biztanle gehiago elkartzen joango dira eta negua etortzearekin bat biziraupena gogortzen hasten da, iritzi kontrajarriak sortzen dira anaien artean...Tentsioa mantentzen du uneoro eta film entretenigarria iruditu zait. Esango didazue.

SIETE ALMAS


Film hunkigarria da Will Smith-en azkena, pelikula ona baina espektatiba handiagoak nituen, ez dakit, historio triste bat baina gehiago izatea espero nuen. Hasieran nahiko kostatu zitzaidan pelikulan sartzea eta ulertzea, agian siestatik jaiki berria nintzelako izan zen. Bukaeran malkotxoren bat eror dakizueke, beraz prestatu kleenex-ak,jeje

2009/02/21

SLUMDOG MILLIONARIE



Danny Boyle zuzendari eklektikoa dela esango nuke. Genero asko ukitu ditu bere karreran eta hori dela eta pelikula arrats ezberdinak aurkeztu dizkigu: Trainspoting (Donostiako belodromoan ikusi nuena, La Playa (Di Caprio kroasanarekin), 28 días después (DVD-n oparitu zidatena eta gustuko dudana), Sunshine (erabat aspergarria) eta azken hau, Slumdog Millionarie ikusle eta kritikaren onespena izan duena.

"Quiero ser millonario" programa aitzakiatzat hartuta, gazte indiar baten bizitza kontatzen du eta, bide batez, indian bizi den pobrezia egoera erakusten du, dokumental moduan baino, bideoklip erritmoaz.

Bisualki oso indartsua da pelikula, koloretsua, fotografia eta argiztapen zaindua oso. Beraz begietarako espektakulu bat da. Soinu banda ere potentea dugu eta pelikulan berebiziko garrantzia duela pentsatzen dut. Pelikula baditu momentu gogorrak baita horiek leuntzeko umorea ere, orain, ez da filme apurtzailea estetika edo narrazio aldetik, ezta denuntziako filmea ere.

Amaierako sorpresa (sorpresa?) bat gordetzen digu zuzendariak denok poz-pozik etxera joateko. Behar al zuen fimeak? Zuek esango duzue.

2009/02/20

PERSÉPOLIS


Oraingoan komiki baten filmea gomendatzen dizuet. Berez filmea ez da beste munduko ezer, baina mezua bai.

Neskatxa iraniar baten istorioa, (Marjane Satrapiren autobiografia da) eta aldaketa sozial baten istorioa kontatzen du.

Oso sinplea, oso ona.

2009/02/16

EL TRUCO DEL MANCO


Ez da sekulako pelikula baina ongi dago. Auzo txiro batean kokatzen da. Bertako gazte batzuk hip-hop talde bat dute eta proiektu bat buruan. Aurrera eramaten saiatzen dira, bidean arazo dexente pasatzen dituzte; drogak, alkohola, delinkuentzia... eta bukaeran... Ikusi beharko duzue! Komentatu beharra dago gazte talde honek benetan hip-hop talde bat duela, "La excepción" izenekoa. Madrilgo paaaayoooo kuadrila bat. Artista batzuk dira! Nik pelikula baino lehen terrack packen edo hor ikusi nituen. Abeslariak ezintasun bat dauka, baina ederki abesten du! Entretenigarria. Hemen bideotxo bat Antonio Carmona gitarran dela!

2009/02/09

NOVIEMBRE


Antzerki talde baten historia kontatzen da film hontan. Beraien antzerkia ulerzeko modua eszenatokitik haratago dihoa, kalera ateratzen dute beraien ikuskizuna, jendearekin aurrez aurre topo eginez. Probokatzaileak, gizarte mailako protestak, aktuazio extremoak... ez dago limiterik, denak balio du baldin eta ikusleak ikuskizunaren parte izaten bukatzen badu, beraien sentimenduak espresatzen badituzte...

Aitortu behar dut nire filmik gustokoetarikoa dela Achero Mañas-en hau. Pentsa, pasa den ihauteritan, kuadrillako hiru pertsonaia hauetaz mozorrotu ginen! jaja, bat, deabrutxoz, eta beste bi pailazoz, argazkiak beste egun baten! jaja

Ikusi ikusi, ez zarete damutuko!

Trailerra hemen